Urodził się w Rostkowie na Mazowszu w 1550 r. w rodzinie szlacheckiej. Jan Kostka, ojciec Stanisława, był kasztelanem zakroczymskim. Matka, Małgorzata z Kryskich, dała synowi solidną formacje chrześcijańską, wykształceniem zajmowali się prywatni nauczyciele. Miał pięcioro rodzeństwa. Rodzice uczyli swoje dzieci pracowitości, uczciwości i szacunku dla wszystkich, także dla służących. Kiedy miał czternaście lat, wysłany został do Wiednia razem ze swoim starszym bratem Pawłem i młodym wychowawcą Janem Bilińskim. Mieszkali razem najpierw w Konwikcie Cesarskim św. Barbary u jezuitów. Stanisław pilny, wrażliwy i mocnego charakteru, codziennie uczestniczył we mszy św. przystępował do Komunii św., modlił się na różańcu. Na modlitwie wpadał niekiedy w uniesienie. Kiedy cesarz Ferdynand I pozbawił jezuitów  prowadzenia kolegium zamieszkali u pewnego protestanta. Paweł i Jan wpadli w wir wolnego życia, Stanisław pozostał wierny regułom szkoły jezuickiej. W grudniu 1556 r. zachorował i znalazłszy się w niebezpieczeństwie śmierci poprosił o sakrament namaszczenia chorych, którego mu odmówiono. W nocy Stanisław miał wizję, że otrzymuje Komunię Św. z rąk aniołów (według innej tradycji z rąk św. Barbary). Ukazała mu się też Maryja, która złożyła mu w ramiona dzieciątko Jezus i zachęciła do wstąpienia do Zakonu Jezuitów. Stanisław obudził się zdrowy. W 1567 r. po zakończeniu nauki, przewidując odmowę ze strony ojca. uciekł z Wiednia przebrany za żebraka i udał się do Dilingen, by schronić się u Piotra Kanizjusza, prowincjała jezuitów. Rozsierdzony ojciec wysyłał listy, domagając się powrotu syna do ojczyzny i grożąc, że wypędzi z polski wszystkich jezuitów. Kanizy widząc prawdziwe powołanie Stanisława wysłał go do Rzymu, polecając go przełożonemu generalnemu słowami: „Jest to młodzieniec prawy i żarliwy, dokładny w obowiązkach i mocny w powołaniu”. Nowicjat w Rzymie rozpoczął w  październiku 1567 roku. Pierwsze śluby zakonne złożył  na początku następnego roku. Jednak wkrótce, 15 sierpnia1568 r., w uroczystość Wniebowzięcia NMP odszedł do Boga. Miał wtedy zaledwie osiemnaście lat. Kanonizowany w 1726 roku, jest patronem młodzieży i umierających. Jego święto obchodzimy 18 września.

Atrybuty: lilia, strój jezuity, hostia. Przedstawiany z dzieciątkiem Jezus.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here